rómk&tómk

 

Czile miesący temù ma z Tómkã Fópką ùdbalë so wëdac w grëpie najé felietónë, chtërné tam-sam ju bëłë drëkòwóné w rozmajitëch gazétach.
Hewò, przëszedł czas, że naju ùdba całã sã stała.
Kążeczka pt. „Rómka&Tómka Kôrbiónka. Z felietónowi pòlëcë” wëdónô òsta bez Wëdôwiznã Region z Gdinie.
Czëtińcowie nalézą w ni 40 felietónów – pò 20 na głowã kòżdégò autora, wëmãglónëch wedle alfabeticzny rédżi. Chto je czekawi mùszi sprawdzëc na kùńcu ksążeczczi, chto jaczi tekst mô napisóné.
Serdeczno bédëjã!

Pomerania nr 5/2010

II. Pożegnania ofiar katastrofy

III. Nocny powrót z morza do portu w Jastarni

IV. Reklama: KOWAL – Kaszubski Ośrodek współpracy i Aktywności Lokalnej

1. Artur Jabłoński, Pan Marszałek
Nie pamiętam, żebym zwracał się do Macieja Płażyńskiego inaczej niż per Panie Marszałku.
Tak naprawdę poznałem go w czasach, gdy został Marszałkiem Sejmu Rzeczpospolitej Polskiej w 1997 roku. W wyborach parlamentarnych triumfowała Akcja Wyborcza Solidarność, a Maciej Płażyński zdobył największą liczbę głosów spośród wszystkich wybranych wówczas posłów. Wtedy nie był jeszcze członkiem Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. W nasze szeregi wstąpił nieco później, po roku milenijnym, gdy prezesem ZKP był Brunon Synak, który osobiście wprowadzał Płażyńskiego w zrzeszeniowe niuanse. Wtedy już znaliśmy go wszyscy. Continue reading “Pomerania nr 5/2010”

Zlot czarowniców na Łësy Górze

Jedny nocë na Łësą Górã zlejcałë sã czarownice z całëch Kaszëb. Bëłë tã cotë ze Strzélna, Wierzchùcëna, Stajszewa, Smólna, Przódkòwa ë Kôrsëna.
Na zôczątkù zlotu kòżdô prezentérowa swòją miotlëcã: jak wiele pôli na sto, jak wchôdô w zôkrãtë, jaczi mô galop do setczi, jak chùtkò w lëfce lejcy, wieleż pôli a jaczé latos są w módze farwë sztila.
Pòtemù czarownicë wëmieniałë sã receptama a zaklãcama. Jedna drëdżi rôd radzëła jak, czim a nôlepi dzeckò zaczarzëc, krowóm mlékò òdebrac, z chłopów wszëtką mòc wëcygnąc, chòrosc zadac, jak lëchim zdrokã do òbarchnieniô doprowadzëc, jaczé zela wëzwëskac.

Continue reading “Zlot czarowniców na Łësy Górze”

Piesniô mòrzëcë

Pòj, dó miã, pòj
Rãkã dôj
Pëszną piesnią
Wòłóm ce
          Wòłóm ce do se

Pòj, za mną, pòj
Jô cë dóm
Z
gladë mòrza
Òbrôz mój
         
Snôżi òbrôz mój

Pòj, do mie, pòj
Darënk wez
Sklący słuńcã
Mòrsczi skôrb
          Mòrsczi słuńca skôrb

Pòj, ze mną, pòj
W
spikù zdrój
Dze na wieczi
Bãdzesz mój
          Wieczno bãdzesz mój

Lëzëno, lëpińc 2009 r.

Kòlãda kòl Marcochów

Kòl Marcochów czëc je dzysô dzywné napiãcé. Tatk nerwés pôli cygaretã za cygaretą, mëma wcyg wëzérô bez òkno a dzecë zestrachóné òpòcuszkù sedzą na zófie.
– Mést òn ju sedzy ù Piépków – tatk stojącë w dómie òdpôlëł jednégò cygarulca òd drëdżégò, fëst sã zacygnął i wëdmùchnął z gãbë wiôlgą blónã dëmù prosto w pańską jizbã, co baro rozgòrzëło mëmkã.
– Nie palë terôzka! – zaczãła szkalowac na chłopa. – Ni mòżesz të sã piãc minut wstrzëmac. Paradnica wëwietrzonô a të w niã smrodzysz. Continue reading “Kòlãda kòl Marcochów”