Naznaczony (2)

– Tak, ciociu. Tak jak mówiłaś.
– Wiesz, na wszelki wypadek lepiej włożyć kawałek sieci do trumny. A jakby się okazało, że on jest upiorem – wieszczim!?
– Igłę do szycia sieci, ciociu, włożyłem. Tak jak każdemu rybakowi.
– W imie Ojca i Syna i Ducha Swiętego – czas zaczynać. – Ojcze nasz, którys jes w niebie, niech sie swięcy jimie Twoje, niech przijdze Twoje królestwo…
– …i nie wódz nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode zlego. Amen. – wymawiając z kaszubska słowa pacierza, Marta modliła się razem z innymi. Musiała zostać w swoim pokoju, była przecież w ciąży i wnet miała rodzić. Zakazano je patrzeć na trupa, bo dziecko mogłoby się urodzić słabowite i chore, a nawet umrzeć zaraz po urodzeniu.

Continue reading “Naznaczony (2)”

NAZNACZONY (1)

„Namerkôny” to pòwiesc Artura Jablońsczégò, jakô czile lat temù pòrëszëla wiele czëtińców a kritików (òbezdrzë tuwò)… Kò je ju czas na ji prezentacjã w pòlsczi gôdce. Òd dzysô mdã co pôrã dniów wstôwiôl sztëczczi negò dokôzu. A mdze jejich dzewiãc…

NAZNACZONY (1)

Artur Jablońsczi
tłum. Róman Drzéżdżón

Dzwony zwołują gromadę, na Alleluja… Że też nie słyszałem bębna! Dobrze, że mieszkam blisko kościoła, to zdążę na procesję. Gdzie moje spodnie? Koszula pewnie niewyprasowana, a buty trzeba wypastować. O Boże! Kaftan cały wygnieciony, jak będę wyglądać? Skarpety dziurawe, a całych nie mogę znaleźć. Mama ma rację, kiedy mówi, że najwyższy czas na ożenek. Dóra by chciała, ale mnie do żeniaczki nie ciągnie. Źle mi z nią? Dziewczyna jest nawet ładna i dobrze ma w głowie poukładane. Dba o mnie i jak mówią Kaszubi, dobrze warzi i seje, chłop z nią dobrze żëje . Jednak czegoś mi w niej brakuje, nie potrafię tego dobrze nazwać. W czasie zaręczyn upadł jej pierścionek. Kiedyś się mówiło, że jak coś takiego się wydarzy, to z wesela nici. Gdzie ten krawat?!
– Tak to już na tym świecie jest, że ci, którzy najbliżej dzwonnicy mieszkają, prawie zawsze do kościoła się spóźniają, prawda Walãti?
– Ale Dórkò, przecież wiesz, co wczoraj wieczorem do późna robiłem…
– A nie robiliśmy tego razem?
– Ciii… Nie mów tak głośno, jeszcze ktoś nas usłyszy.
– A niech słyszą. Co najmniej od roku o nas plotkują. Dawno jesteśmy po zaręczynach, a ty ani myślisz się ze mną żenić.
– Ależ, Dórkò, myślę, myślę… Tylko potrzebuję jeszcze trochę czasu.
– Co ty wygadujesz… wiem, że mnie zostawisz.
– Nie przyszedłem na rezurekcję, żeby się z tobą kłócić.
– Nie chcesz za mną gadać, to z Bogiem.
A zapowiadał się taki przyjemny dzień. Nie to nie… Jutro pójdę do niej z dyngusem i znowu będzie zgoda.
– Pochwalony.
– Na wieki wieków… Kto to był? Wczoraj widziałem ją koło kościoła. Ach, już wiem, to ta od Mùżów. No tak! Ale z niej wyrosła piękna panna. Mój Boże! Pan Jezus zmartwychwstał! Naprawdę zmartwychwstał.

Continue reading “NAZNACZONY (1)”

Kòl Felë w ògródkù…

To drëdżi rôz, czej jem bél kòl Felë Bôsczi-Bòrzëszkòwsczi w ògródkù… Do Łubianë na Zéńdzenié Lubòtników Kaszëbsczi Lëteraturë zjachalo skòpicą lëdzy. Bëlë m.jin. Halina Wréza, ks. Róman Skwiércz, Dark Majkòwsczi, Bògùmila Cërockô, Karolëna Keler… Dopiszta mòże w kòmeńtérach jesz pôrã nôzwësków 🙂
Tak më so sedzelë a rozpòwiôdelë ò kaszëbsczi lëteraturze, a niechtërny nawetkã prezeńtowelë swòje dokôzë.
Latosé Zéńdzenié w Ògródkù wespólrëchtowalo Szôltëstwò Łubianô i Mùzeùm Kaszëbskò-Pòmòrsczi Pismieniznë i Mùzyczi we Wejrowie.

Continue reading “Kòl Felë w ògródkù…”

Tekstów wiele… na Wielé

W zélnikù (12 a 13) mdze we Wielu XXXX Turnér Lëdowëch Gôdôszów z Kaszëb a Kòcewégò. Czas nëkô… a niechtërny pewno mają jiwer, jaką gôdkã zaprezeńtowac. Żlë kòmù tekstów brëkùje, nen mòże nalezc je w nônowszim zbiérkù felietónów Rómka § Tómka przecywiónka. Ksążeczka nie je drogô (kòsztô 25 zlotëch z nyma wszëtcziam vatama i sratama), a mòże jã kùpic w internetowim krómie Kaszubska Książka, zaplacëc kôrtą czë jak tam kòmù wëgódno, a brifka (mòże nawetka mdze to nen z Pëlckòwa) jã dodóm przëniese.
Regùlamin a wszelejaczé infòrmacëje ò Turnéru nalézeta na starnie Mùzeùm Kaszëbskò-Pòmòrsczi Pismieniznë w Wejrowie.
Hewò niżi dwie próbczi:

Jeden z felietónów Tómka:

Jeden z felietónów Rómka:

Naju z Tómkã z Czëtińcama przecywiónka

Wszëtczim chcã dac do wiédzë, że nama tj. Tómkòwi Fópka ë Rómkòwi Drzéżdżónkòwi ùrodzëło sã drëdżé dzeckò (pierszé ju sã pò swiece dôwno rozlazło)! Mëlióna dolarów zó nie nie dostóniemë (pòwôżno – żlë chłop dzeckò ùrodzy, tëli dëtka mòże dostac), ale ë tak jesmë baro rôd.
Spòkójno, naju dzeckò je lëteracczé, kò wid negò swiata ùzdrzôł drëdżi zbiérk najich felietónów, co më je piszemë do miesãcznika „Pomerania”.
Grótką, co pòmògła najémù drëdżémù dzeckù przińc na swiat, je redachtór Dark Majkòwsczi, chtëren wëbrôł do ksążczi naju nôlepszé (wedle jegò dbë) felietónë.
Dzeckò ùrodza sã w Wëdôwiznie Kaszëbskò-Pòmòrsczégò Zrzeszeniô.
Rôczã do kùpianiô a czëtaniô.

Rómka & Tómka przecywiónka. Felietónë pòzebróné, Gdańsk-Wejherowo-Chwaszczyno 2017