Sëwé szpòrtë z Przëjôcela (2)

– Nen pón mie òbrazył, òn rzekł do mie, że jô jem stôrim glëpiszã.
– Të mù mùszisz przebaczëc, bò òn je gwësno slepi. Jinaczi òn bë widzôł, że të jes dopiérze trzëdzesce lat stôri.

Przyjaciel Ludu Kaszubskiego, nr 10, 1928 r.

***

Szkólny:
– Czedë matka ce pòsélô do kramarza, abë halac mãdel jôj, a jaja kòsztëją pò 10 groszi, jak wiele pieniądzy òna cë mùszi dac, Józefie?
– Jaja kòsztëją pò 20 groszi.
– Dobrze, niech òne kòsztëją pò 20 groszi. Jak wiele mùszi matka cë dac, abë zapłacëc mãdel jôj?
– Matka mie nie pòsélô pò jaja, bò më mómë sami kùrë.

***

– Jak stôri je twój stark?
– To jô nie wiém, më gò mómë ju barzo długò.

Przyjaciel Ludu Kaszubskiego, nr 11, 1928 r.