Sëwé szpòrtë z Przëjôcela (6)

Sãdzy:
– Wë jesce zaskarżony, że Wë bilë swiôdkòwi za ùchò.
Zaskarżony:
– To nie je prôwda. Jô mù nic nie zrobił.
Swiôdk:
– To je łża! Òn mie dôł dichtich zôùsznicã.
Zaskarżony:
Bãdzë cëchò! Abò jô cë dóm jesz jednã a ta bãdze mòcniészô jak pierszô.

***

Tatk wëbił swégò sëna dichtich. Tedë rzekł knôp do matczi:
– To je barzo lëchi człowiek! Ni mògła të sã òżenic z lepszim chłopã?

***

– Czemù të pòłożił temù psu szpégel w miskã?
– Czedë jô mù dôł gnôt, tej òn mësli, że òn dostôł dwa.

Przyjaciel Ludu Kaszubskiego, nr 17, 1928 r.