Sëwé szpòrtë z Przëjôcela (28)

– Co robi twój òjc.
– Òn je chòri ë leżi w łóżkù.
– Ale jô sã doch pitóm, co òn robi.
– Òn kaszlô.
– Të òsle, cëż òn robi, czej nie chòrëje?
– Tej òn nie kaszlô.
– A cëż òn robi, czej òn w łóżkù nie leżi, nie chòrëje ë nie kaszlô?
– Tej òn je zdrów.

Przyjaciel Ludu Kaszubskiego, nr 12, 1938 r.

***

Szkólny:
– Antk, jô cë dóm trzë gòłąbczi a twòjemù òjcu sztërë. Wiele të tej môsz gòłąbków?
Antk:
– Dzewiãc, panie szkólny.
Szkólny:
– Zle, bò trzë i sztërë je sétmë.
Antk:
– Nié, panie szkólny, jô richtich rzekł, bò më doma ju dwa mómë.

***

– Czemùż të tegò knôpa tak bijesz? Nieprzëjacela kòżdi mùszi miłowac!
– To nie je mój nieprzëjacël, to je mój brat!

***

– Tatkù, sto złotëch, je to wiele pieniądzy?
– Mój synkù, to zależi òd tegò, czë jô je zarobiã, abò czë mëmka je wëdô.

Przyjaciel Ludu Kaszubskiego, nr 13, 1938 r.